19 Nisan 2009 Pazar

KÜÇÜK BİR HİKÂYE

Küçük Bir Hikâye
Ormanda iki kişi ağaç kesiyormuş. Birinci adam sabahlarıErkenden kalkıyor, ağaç kesmeye başlıyormuş, bir ağaçDevrilirken hemen diğerine geçiyormuş. Gün boyu neDinleniyor ne öğle yemeği için kendine vakit ayırıyormuş.Akşamları da arkadaşından birkaç saat sonra ağaçKesmeyi bırakıyormuş.İkinci adam ise arada bir dinleniyor ve hava kararmayaBaşladığında eve dönüyormuş. Bir hafta boyunca buTempoda çalıştıktan sonra ne kadar ağaç kestikleriniSaymaya başlamışlar.
Sonuç:
İkinci adam çok fazla ağaç kesmiş. Birinci Adam öfkelenmiş:
“Bu nasıl olabilir? Ben daha çok çalıştım. Senden daha erken işebaşladım, senden daha geç bitirdim. Ama sen daha fazla ağaç kestin. Bu işin sırrı ne?”İkinci adam yüzünde tebessümle yanıt vermiş:
“Ortada bir sır yok… Sen durmaksızın çalışırken, ben aradaBir dinlenip baltamı biliyordum. Keskin baltayla, daha az çabayla Daha çok ağaç kesilir.“Kendimizi geliştirmek, baltamızı bilemektir. KendimizeZaman ayırıp, yaşamımızı objektif bir bakışla gözden Geçirmektir. Zayıf bulduğumuz alanlarımızı geliştirmek İçin çaba göstermektir. Bu, zihnimizin, ruhumuzun,Karakterimizin güçlenmesi için olmazsa olmaz birKoşuldur. Delhi’deki ünlü mekânda Sokrat’ın şu sözü yer Alır:
“İnsan kendini tanı.” Kendini tanımak, şu anda Olduğumuz noktayla olmak istediğimiz nokta arasındaki yoldur…